Zdolność plonowania gleb jest różna i zależy nie tylko od samego jej potencjału produkcyjnego. Gleby nawet o tym samym potencjale produkcyjnym mogą mieć różną aktualną zdolność plonowania, która zależy od: wspomnianej już jakości gleby i klimatu, a więc od jej naturalnego potencjału produkcyjnego. Do rolniczego użytkowania nadają się tylko takie gleby, z których przychody w najgorszym wypadku gwarantują zwrot nakładów poniesionych na produkcję. Sposobu postępowania z glebą przez człowieka. Człowiek jest w stanie zmienić zdolność plonowania gleb w sposób istotny i trwały. Tak więc w czasie ostatnich dziesięcioleci udało się w czwórnasób zwiększyć wydajność starych, przez tysiąclecia użytkowanych kulturalnych gleb w krajach zachodnioeuropejskich. Jednak podniesienie i utrzymanie zdolności plonowania gleby wymaga ściśle określonych i stale powtarzanych zabiegów uprawowych i pielęgnacyjnych. W przeciwieństwie więc do potencjału produkcyjnego gleby, jej zdolność plonowania absolutnie nie jest rzeczą stalą i zastosowanie niewłaściwych metod postępowania może doprowadzić do obniżenia tej zdolności. Przywrócenie utraconej zdolności plonowania wymaga znów pewnego nakładu pracy i kapitału oraz czasu, przy czym wielkość tych nakładów jest różna i zależy od istniejących warunków przyrodniczych. Wzrost zdolności plonowania gleby nie jest jednak nieograniczony i możliwy jedynie w pewnych ramach nakreślonych przez właściwy danej glebie przyrodniczy potencjał produkcyjny, dlatego też mówi się, że ziemi nie można rozmnożyć.