Głównie ze względu na wpływ niskich temperatur w okresie zimowym rozróżniamy w umiarkowanej strefie klimatycznej środkowych szerokości geograficznych obszary o łagodnych zimach i o mroźnych zimach. Jednakże, jak wspomniano, maksymalne temperatury letnie mogą także przerwać wzrost roślin i tym samym skrócić okres wegetacyjny i życie roślin. W umiarkowanym klimacie w środkowej szerokości geograficznej jest to raczej rzadki przypadek ograniczający się do terenów kontynentalnych o gorącym lecie. Na terenach subtropikalnych i zewnętrznych obszarach tropikalnych wzrost roślin bywa bardzo często przerywany przez maksymalne temperatury lata. Im wyższe są opady i wilgotność powietrza latem lub bogatsze i bardziej regularne opady śniegu zimą, tym ekstremalne temperatury są bardziej znośne dla wzrostu roślin. Długotrwałe ekstremalne temperatury latem lub zimą nie tylko przerywają wzrost roślin, ale wstrzymują też czynności życiowe mikroorganizmów w glebie i uniemożliwiają uzupełnienie jej próchnicą. Powyższe okoliczności odegrały niepoślednią rolę w powstawaniu czarnoziemów. Występują one tylko na obszarach, na których, przynajmniej w okresie powstawania tych gleb, występowały wysokie temperatury latem przy braku opadów, a najczęściej także niskie temperatury zimą.