Wyobraźcie sobie, że macie luki w pamięci i przez większość czasu nie wiecie, co się z wami działo. Wyobraźcie sobie, że kiedy wracacie do realnego świata, albo musicie się wszystkim tłumaczyć, albo próbujecie się dowiedzieć, co robiliście. Wyobraźcie sobie, że kilka razy w tygodniu, ba, kilka razy dziennie tracicie świadomość i odpływacie. Nie, nie – to nie skutek alkoholu, narkotyków, czy innych dopalaczy, to DID – osobowość mnoga.
Na to rzadkie schorzenie cierpi tytułowa bohaterka serialu Wszystkie wcielenia Tary (ang. United states of Tara). Kobieta zmaga się z tą chorobą odkąd pamięta i żaden lek ani żaden psycholog czy psychiatra nie są w stanie jej pomóc. Owszem jedynie Xanax potrafi wstrzymać przemianę kobiety, ale kiedy jest ona pod jego wpływem nie jest w stanie tworzyć, a w jej zawodzie jest to bardzo ważne, gdyż zajmuje się projektowaniem wnętrz i malowaniem na ścianach murali. Tara ma dwójką dzieci i kochającego męża – Maxa, który jest oazą spokoju i cierpliwości. Od siedemnastu lat boryka się z chorobą żony, jednak wytrwale przy niej trwa i stara się znaleźć przyczynę tego schorzenia, gdyż wierzy, że tkwi ona gdzieś w przeszłości Tary, a jej znalezienie pomoże wyleczyć żonę. Razem posiadają dwójkę dzieci – Kate – zbuntowaną nastolatkę oraz Marshala, który jest gejem. Tara zmienia swoją postać, a raczej osobowość, wtedy kiedy się czymś zestresuje lub jakiś przedmiot, a nawet zapach przypomni jej jakąś sytuację. Kobieta ma aż siedem wcieleń, z których jedne są bardziej kłopotliwe, a inne nieco mniej.
T – to pierwsze wcielenie Tary. Ma około szesnastu lat, ubiera się w krótkie spódniczki i koszulki. Jest bardzo wyzywająca, ciągle stara się poderwać Maxa. Zwykle sprawia same problemy, gdyż ciągle wybiera się gdzieś na wycieczki samochodem i wydaje pieniądze, robiąc zakupy. Oprócz tego jest niemożliwie wulgarna. Jej znakiem rozpoznawczym jest kolorowy makijaż i kucyk na czubku głowy. Alice to typowa gospodyni. Ciągle piecze ciasta, uważa się za dużo lepszą od Tary, gdyż jest w stanie opanować cały dom. Jest gorliwą chrześcijanką, modlącą się co noc do Boga. Pragnie mieć własne dziecko i dlatego także stara się uwodzić opornego Maxa. Ubiera się w sukienki lat z 70. XX wieku, na które zakłada fartuszek. Maluje usta i paznokcie na czerwono, a włosy układa w misterne fale. Z kolei Buck jest mężczyzną, który wierzy, że został pozbawiony przyrodzenia w czasie Walk w Wietnamie. Pije dużo alkoholu, ubiera się w okulary, czapkę z daszkiem i dżinsową kamizelką, którą zakłada na kraciastą koszulę. Podobnie jak T ma wiele szalonych pomysłów, od których cała rodzina często stara się go odwodzić. Jedną z najbardziej tajemniczych osobowości Tary jest Gimmie. To coś, bo raczej nie ma ono płci, zachowuje się jak zwierzę, a ubrane jest jak Czerwony Kapturek. Poznajemy ją pierwszy raz, gdy oddaje ono mocz na ojca Tary, gdy ten śpi. Shoshana Schoenbaum to kobieta, której książkę Tara przeczytała. Jest też kolejnym wcieleniem kobiety, które uważa się za psychoterapeutkę. Ubiera się dosyć elegancko i jest jedną z poważniejszych i najmniej problemowych osobowości tytułowej bohaterki serialu. Chicken to pięcioletnia dziewczynka, prawdopodobnie mała Tara. Jest najłatwiejsza do okiełznania, gdyż najczęściej po prostu wykonuje polecenia starszych. Ostatnią, najbardziej niebezpieczną osobowością Tary, jest Bryce Racine. Ten chłopak jest czternastoletnim sadystą. Wcieleniem przyrodniego brata kobiety, synem z pierwszego małżeństwa ojca Tary, który molestował swoje siostry. Osobowość ta po kolei zabija inne wcielenia kobiety, m.in. ginie Gimmy, Shoshana i Chicken, a pozostałe są przez niego ranione. Bryce jest ostatecznie zabity przez Tarę.
Fabuła serialu oparta jest na codziennym życiu rodziny, której jeden członek cierpi na osobowość mnogą. Główny wątek to właśnie ciągłe przemiany Tary. Oprócz tego twórcy serialu poruszają ważną kwestię tej choroby: jak mają żyć z nią inni domownicy. Wszyscy z pewnością cierpią, gdyż Tara jest obecna zawsze ciałem, a rzadziej duchem. Wtedy gdy jest potrzebna, najczęściej jej nie ma. Największym problemem jest ciągłe pilnowanie osobowości, które sprawiają największe kłopoty. Scenariusz został stworzony przez Stevena Spielberga, którego twórczości nikomu nie trzeba przedstawiać, oraz przez Diablo Cody, scenarzystkę takich filmów jak: Juno, Zabójcze ciało i Kobieta na skraju dojrzałości. Aktorka, grająca Tarę, Toni Collete, dostała nagrodę Emmy w kategorii „najlepsza aktorka w serialu komediowym” właśnie za tę produkcję. To, co w tym serialu najbardziej oprócz fabuły wciąga, jest gra aktorska Collete, która w ciągu jednego odcinka wciela się w masę postaci, co skutkuje tym, że nikt nie wątpi w doskonałość jej warsztatu aktorskiego.
Mimo że choroba, na którą cierpi Tara, jest okropna i okrutna i niszczy wszelkie relacje międzyludzkie, to serial ten ogląda się z zapartym tchem. Największym jego minusem jest to, że ma tylko trzy sezony i właściwie kończy się, nie wyjaśniając niczego. Widz musi tworzyć swoje własne zakończenie, ale to jest właśnie urok otwartych kompozycji książek czy też właśnie filmów. Showtime znowu się popisał.
